«در مسیر باد لیوا» از اول مهر در نیشابور
نمایش «در مسیر باد لیوا» به نویسندگی مجید فرهان و کارگردانی و بازی فاطمه حاج‌آبادی، از اول مهرماه ۱۴۰۵ در نیشابور روی صحنه می‌رود.
به گزارش سرویس خبر گیشات، فاطمه حاج‌آبادی که بیش از ۲۰ سال سابقه فعالیت در عرصه بازیگری دارد، مدیریت آموزشگاه هنرهای نمایشی «خانه راوی» را نیز بر عهده دارد. نمایش «در مسیر باد لیوا» نخستین‌بار در سال ۱۳۹۸ در جشنواره «بروزی صحنه» اجرا شد و اکنون پس از گذشت چند سال، برای نخستین‌بار در قالب اجرای عمومی پیش روی مخاطبان قرار می‌گیرد. «در مسیر باد لیوا» نمایشی در ژانر فانتزی و ابزورد است که مخاطب را با شخصیتی به نام «لیوا» مواجه می‌کند؛ شخصیتی که همه از او می‌ترسند، چرا که چیزی را در گوش آدم‌ها زمزمه می‌کند که نمی‌خواهند بشنوند و چیزی را به یادشان می‌آورد که مدت‌هاست فراموش کرده‌اند. در خلاصه این نمایش آمده است: «همه از لیوا می‌ترسن..! چون چیزی رو در گوش تو زمزمه می‌کنه، که نمی‌خوای بشنوی؛ چیزی رو یادآوری می‌کنه، که تو مدت‌هاست فراموش کردی...» این نمایش به مدت ۶۰ دقیقه در گذر فرهنگ و هنر نیشابور، سالن استاد شفیعی کدکنی اجرا خواهد شد و علاقه‌مندان می‌توانند بلیت آن را از طریق «گیشات» تهیه کنند. عوامل نمایش «در مسیر باد لیوا» عبارت‌اند از: نویسنده: مجید فرهان کارگردان و بازیگر: فاطمه حاج‌آبادی طراح گریم: سحر دولت‌آبادی طراح لباس: فاطمه حاج‌آبادی نورپرداز: بهنام مقیمان مدیر رسانه: نوید نوروزی موسیقی: قطعه‌هایی از تکنوازی استاد افقه و گروه موسیقی دارکوب طراح پوستر: مجید فرهان «در مسیر باد لیوا» از اول مهرماه ۱۴۰۵ میزبان علاقه‌مندان تئاتر در نیشابور خواهد بود.
خبرهای مرتبط
همه‌ی اخبار
روال عادی، نگاهی روان‌شناسانه و سیاسی به ترس در ساختارهای قدرت
کارگردان نمایش «روال عادی» گفت: در این نمایش می‌خواستم نشان دهم ترس در ساختارهای توتالیتر چگونه زندگی انسان‌ها، حتی عوامل درون سیستم را نیز درگیر می‌کند.
اقامتگاهی میان رازهای پنهان و سرنوشت‌های ناتمام
نورهای تیره، شخصیت‌هایی با پوشش‌های متفاوت و فضایی آکنده از ابهام، صحنه‌ای که در آن هر نگاه می‌تواند نشانه‌ای از رازی پنهان باشد و هر انتخاب، مسیری تازه پیش روی شخصیت‌ها بگذارد.
«ما همه گمنامیم»؛ روایت رؤیاهایی که پشت درهای هنر می‌مانند
صحنه ساده است و خبری از دکورهای شلوغ و پرجزئیات نیست، بازیگران با رفت‌وآمدها و دیالوگ‌های خود، فضای نمایش را شکل می‌دهند و گاهی خنده بر لبان تماشاگران می‌نشانند. موسیقی در بخش‌هایی از اجرا به کمک روایت می‌آید و نورهای رنگی، حال‌وهوای صحنه را تغییر می‌دهند که مخاطب در کنار لحظات کمدی، با موقعیت‌ها و دغدغه‌های شخصیت‌ها همراه شود.