اقامتگاه جاناتان مارتین؛ روایتی موزیکال از رازهای پنهان
نمایش موزیکال «اقامتگاه جاناتان مارتین» به نویسندگی، طراحی و کارگردانی امیررضا سیستانی از ۱۲ مهرماه در تماشاخانه کربن مشهد روی صحنه می‌رود؛ نمایشی که با محوریت کشف حقیقت و بازخوانی رازهای قدیمی، تلاش دارد تجربه‌ای متفاوت از تئاتر موزیکال را پیش روی مخاطبان قرار دهد.
این اثر با آهنگسازی کیان شکیبا زاده و تهیه‌کنندگی مجید رحیمی شکل گرفته و گروهی از بازیگران تئاتر در آن به ایفای نقش می‌پردازند. حامد همایون‌فر، مهشید شایسته‌پور، علی نوروزیان، میترا عسکری، ملیحه آیتی، فرزانه شجاعی، ملیکا اتحادی، امیرحسین مالکی، امیرمحمد هاجری، نگار عطایی، مریم تقدیسی، کیانا جمشاد، اهورا عبداللهی، علیرضا عابد مسرورخواه، امین رئوف، نگار نخعی، محمدامین رحیمی، آیلار سوختانلو، پویان صفری، ستایش مجیدی، معصومه زاهدی، آرمیتا نیک‌فرجام، امیرمحمد جلالی، مهدیه سراوانی، زرگل کریمیان، رهام مسگرانی، فاطمه سادات رمضان‌زاده و بنیامین مسگرانی از بازیگران این نمایش هستند. «اقامتگاه جاناتان مارتین» در فضایی آمیخته با رمز و راز، مخاطب را با روایتی درباره پرده‌برداری از رازهای پنهان همراه می‌کند. در ساختار اجرایی نمایش نیز تلاش شده عناصر مختلفی از هنرهای نمایشی در کنار یکدیگر قرار بگیرند؛ موسیقی، حرکت‌فرم و طراحی‌های بصری در کنار گریم، لباس و نور، بخش‌هایی از فضای اجرایی این اثر را شکل می‌دهند. در بخش عوامل اجرایی، علیرضا عابد مسرورخواه، فرزانه نوری و صحرا یوسف‌آبادی به‌عنوان دستیاران کارگردان حضور دارند. سجاد ستار مدرس آواز این پروژه است و طراحی حرکت‌فرم را محمد شایسته‌پور و معصومه زاهدی برعهده دارند. رویا بهزاد راد طراح گریم و مریم اسماعیلی و مهلا حلال مجریان گریم هستند. طراحی لباس توسط مهری شجاع و مهرزاد مسگرانی انجام شده و محمود کریمی نیز به‌عنوان طراح نور در این نمایش حضور دارد. فیلمبرداری و تهیه تیزر «اقامتگاه جاناتان مارتین» برعهده مهرداد فراهانی است و نرگس خوشه عکاسی و تولید محتوای این اثر را انجام داده است. ستایش مجیدی منشی صحنه، محمدامین رحیمی مدیر تولید و محسن رستگار مقدم مدیر روابط عمومی این پروژه هستند. «اقامتگاه جاناتان مارتین» از ۱۲ مهرماه، ساعت ۱۸:۳۰ در تماشاخانه کربن واقع در مشهد، محدوده وکیل‌آباد اجرا خواهد شد.
خبرهای مرتبط
همه‌ی اخبار
روال عادی، نگاهی روان‌شناسانه و سیاسی به ترس در ساختارهای قدرت
کارگردان نمایش «روال عادی» گفت: در این نمایش می‌خواستم نشان دهم ترس در ساختارهای توتالیتر چگونه زندگی انسان‌ها، حتی عوامل درون سیستم را نیز درگیر می‌کند.
اقامتگاهی میان رازهای پنهان و سرنوشت‌های ناتمام
نورهای تیره، شخصیت‌هایی با پوشش‌های متفاوت و فضایی آکنده از ابهام، صحنه‌ای که در آن هر نگاه می‌تواند نشانه‌ای از رازی پنهان باشد و هر انتخاب، مسیری تازه پیش روی شخصیت‌ها بگذارد.
«ما همه گمنامیم»؛ روایت رؤیاهایی که پشت درهای هنر می‌مانند
صحنه ساده است و خبری از دکورهای شلوغ و پرجزئیات نیست، بازیگران با رفت‌وآمدها و دیالوگ‌های خود، فضای نمایش را شکل می‌دهند و گاهی خنده بر لبان تماشاگران می‌نشانند. موسیقی در بخش‌هایی از اجرا به کمک روایت می‌آید و نورهای رنگی، حال‌وهوای صحنه را تغییر می‌دهند که مخاطب در کنار لحظات کمدی، با موقعیت‌ها و دغدغه‌های شخصیت‌ها همراه شود.